۱۳۹۷-۰۴-۱۶ بدون نظر
دور از ویتنام | ۱۹۶۷ | فرانسه | ۱۲۰دقیقه

کارگردانان: یوریس ایوان، ویلیام کلاین، کلود للوش، آگنس واردا، ژان لوک گدار، کریس مارکر و آلن رنه

 

هفته‌ی گذشته دیدیم که ویتنام چطور توانست جنبش دانشجویی را با مساله‌ای فراگیر و خارج از قلمروی دانشگاهی پیوند بزند. قبلا هم همین موضوع را در ارتباط با جنبش قدرت سیاهان دیده بودیم: مارتین لوترکینگ نخستین فیگور اجتماعی بود که علناً با جنگ ویتنام مخالفت کرد، و جنبش سیاهان پس از آن با مسائلی فراتر از تبعیض نژادی پیوند یافت، تا جایی که موضوع آموزش و بهداشت رایگان و همگانی به یکی از مطالبات سیاهان بدل گشت. ویتنام علاوه بر جنبش‌های مدنی و سیاسی ایالات متحده، در سطح بین المللی نیز چنین نقشی ایفا می کرد (در انقلاب ۵۷ نیز شعارهایی مانند «فلسطین، ویتنام / همراه خلق ایران» مطرح شده بود).
این هفته به گره‌گاه ویتنام از چشم‌انداز فعالان فرانسه می‌پردازیم. پیش از ظهور انقلاب می ۶۸، جنگ ویتنام یکی از موضوعاتی بود که جبهه‌ی متحدی از متفکران و مبارزان مترقی ایجاد کرد. فیلم «دور از ویتنام» در سال ۱۹۶۷ نتیجه ی فعالیت مشترک طیف متنوعی از فیلمسازان فرانسوی بود (از ژان لوک گدار، تا مارگاریت دوراس، از آلن رنه تا کلود لولوش و آگنس واردا)، که بیش از هر چیز برای شکستن سکوت اروپای غربی در برابر جنگ ناعادلانه‌ی ویتنام گرد هم آمده بودند. این پروژه را کریس مارکربه عنوان نخستین تجربه ی کار جمعی این کارگردانان طراحی و هدایت کرد.
این چهارشنبه می‌خواهیم به بحث‌های مطرح نشده درباره جنگ ویتنام بپردازیم، و در کنار آن، ساز و کارهای هنر و فعالیت جمعی را در این فیلم بررسی کنیم.

چهارشنبه بیستم تیر | ساعت هفت و نیم
خ طالقانی، خ بهار شمالی، ک بهشت، پ ۱۱

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *